Ataya Aid Seir Darixiram Ata «Complete · 2027»

Burada atan üçün olan hisslərini ifadə edən kiçik bir şeir və bu duyğuları əks etdirən qısa bir hekayə var.

Gözüm hər tərəfdə səni axtarır,Xəyalın qarşımda durur, boylanır.Sənsiz bu otağın şamı da sönüb,Hər künc-bucağında adın səslənir.

Kənan masanın üzərinə qoyduğu köhnə dəftəri açdı. Atasının vaxtilə ona yazdığı qeydlərə baxdı. Bir yerdə belə yazılmışdı: "Çətinliyə düşəndə göylərə bax, ruhum sənə hər zaman bir işıq göndərəcək." Ataya Aid Seir Darixiram Ata

Deyirdin: "Böyü sən, dayağım olarsan",İndi boyun yetir, sən yoxsan, Ata.Dünyanın yükünü tək daşıyıram,Çiynimdə ağır bir qəm yoxsan, Ata.

Həmin gecə Kənanın ən ağır günlərindən biri idi. İşləri yolunda getmir, özünü tənha və gücsüz hiss edirdi. Qəfil masanın küncündə atasının illər öncə ona hədiyyə etdiyi saatın zəngi çaldı. Bu saat çoxdan işləmirdi, amma sanki bir anlıq canlanmışdı. Kənan gülümsədi. O an anladı ki, atası fiziki olaraq yanında olmasa da, onun nəsihətləri, verdiyi sevgi və duaları hər zaman onun ən böyük dayağı olacaq. Burada atan üçün olan hisslərini ifadə edən kiçik

Göz yaşlarını silib, dəftərə bir cümlə yazdı: "Darıxıram, Ata, amma sənin mənə öyrətdiyin kimi güclü qalmağa davam edirəm."

Bu şeirin və ya hekayənin və ya daha uzun bir mətn istəyirsən? Atasının vaxtilə ona yazdığı qeydlərə baxdı

Axşamın alaqaranlığı otağa çökəndə, Kənan pəncərənin önündə dayanıb bayırdakı yağışa baxırdı. Hər dəfə yağış yağanda atasının ona: "Yağış bərəkətdir, oğul, torpaq doyur ki, bizə ruzi versin," — dediyini xatırlayırdı. İndi isə o səsdən geriyə yalnız divardakı köhnə şəkildəki gülüş və qəlbindəki sızlayan bir həsrət qalmışdı.