Ks_piotr_pawlukiewicz_religijnosc_bez_boga May 2026

Dlaczego wybieramy taką drogę? Bo religijność jest bezpieczna. Można ją kontrolować. Można się nią pochwalić przed sąsiadami. Prawdziwy Bóg jest natomiast „nieobliczalny” – On wymaga zmiany życia, przebaczenia wrogowi, wyjścia ze strefy komfortu. Religijność bez Boga to próba oswojenia sacrum, by nas za bardzo nie gryzło w sumienie.

Rozwiązanie, które proponował ks. Piotr, było proste, choć bolesne dla naszego ego: zburzyć ten mur i stanąć przed Nim w prawdzie. Powiedzieć: „Panie Boże, mam mnóstwo różańców w szufladzie, ale w ogóle Cię nie znam. Pomóż mi zacząć od nowa”. Bo chrześcijaństwo to nie system nakazów, ale spotkanie z Osobą, która nas kocha – nawet wtedy, gdy nasze modlitwy są koślawe, a my sami czujemy się kompletnie niereligijni. ks_piotr_pawlukiewicz_religijnosc_bez_boga

Wydmuszka wiary, czyli o pobożności, która mija się z Panem Bogiem Dlaczego wybieramy taką drogę

Często wydaje nam się, że bycie „porządnym katolikiem” to kwestia odhaczenia listy obecności. Niedzielna Msza – jest. Pacierz rano i wieczorem – zaliczony. Post w piątek – zachowany. Budujemy wokół siebie piękny, religijny mur, ale problem polega na tym, że w środku tego zamku... nikogo nie ma. To właśnie jest religijność bez Boga. Można się nią pochwalić przed sąsiadami

Ks. Pawlukiewicz często powtarzał, że religijność bez Boga jest jak suchy protokół. Zachowujemy się jak urzędnicy w biurze przepustek do nieba, sprawdzając, czy wszystkie pieczątki są na miejscu. Tymczasem Bóg nie szuka urzędników, tylko dzieci. Można recytować najpiękniejsze modlitwy, nie zamieniając z Nim ani jednego słowa „od serca”. To tak, jakbyś przez lata wysyłał do żony gotowe kartki z życzeniami, ale nigdy nie spojrzał jej w oczy i nie zapytał: „Jak się czujesz?”.