Bu şeir, itirilmiş günlərə, uşaqlığa və ən əsası ata (baba) nəvazişinə duyulan dərin həsrəti tərənnüm edir. İstəyinə uyğun olaraq, hisslərini ifadə edə biləcəyin təsirli və yeni bir şeiri təqdim edirəm:
Zaman amansızdır, ötür sükutla,Dərdini çəkirəm hər an sükutla.Dönmək istəyirəm geri ümidlə,Qaytar mənə atam olan illəri. Bu şeir, itirilmiş günlərə, uşaqlığa və ən əsası
Dizinin dibində dincələrdim mən,Onun varlığıyla ucalardım mən.Kaş ki, o vaxtlarda qocalardım mən,Qaytar mənə atam olan illəri. İndi nə o nəfəs, nə o səs vardır,Mənimçün
İndi nə o nəfəs, nə o səs vardır,Mənimçün bu dünya artıq bir dardır.Qəlbimdə sönməyən sonsuz qubardır,Qaytar mənə atam olan illəri. Valideyn itkisi və keçmişə duyulan nostalgiyadır
O vaxt qayğı nəydi, kədər bilməzdim,Gözümdə bir damla yaş da görməzdim.Dünya dağılsaydı, heç vecim olmazdı,Qaytar mənə atam olan illəri.
Ocağın başında söhbət edərdik,Onun kölgəsində biz şad gəzərdik.Hər acı sözünü bal tək süzərdik,Qaytar mənə atam olan illəri.
Valideyn itkisi və keçmişə duyulan nostalgiyadır.